Frankrijk - Een weekje vakantie met de familie!

Vroeger, toen ik nog klein en onbezonnen was. Toen de luiers nog voor mij aangesleept moesten worden, toen gingen we al kamperen. En altijd in Frankrijk. Tegenwoordig, nu ik luiers aan moet slepen voor mijn eigen onbezonnen zoontje en mijn broertje er al twee heeft uit de luiers, leek het ons eens een leuk idee om net als vroeger te gaan kamperen. Met het hele gezin (minus ons jongste broertje Anne die te druk is met zijn studie) en met alle aanhang in de vorm van vrouwen en kinderen die onze familie inmiddels verrijkt hebben.

Met behoorlijke veranderingen in samenstelling dus, maar wel met dezelfde vouwwagen (een Combi Camp Easy Plus uit 1988) en naar dezelfde plek. Overigens wel met een extra camper en twee extra tenten want om nu allemaal in dezelfde tent te gaan slapen... die tijd hebben we wel gehad. De plek is bij het meer Lac de Chaumecon, bij Brassy in de Morvan. Een natuurgebied in Bourgondië in Frankrijk.

Frankrijk is en blijft een heerlijk vakantieland, heerlijk eten, nog beter drinken en een goed klimaat. Vol goede moed zijn Asia en ik dan ook vorige weekend vertrokken en na een reis van 11 uur (ruim 800km) zijn we aangekomen. Adam had het perfect gedaan in de auto en we hadden na aankomst snel de tent opgezet om ons daarna te kunnen storten op de Franse wijnen. Voor de kinderen was het speelplezier erg groot, en Adam vermaakt zich dan ook kostelijk. Zo goed, dat hij echt niet naar bed wilde… ook niet om tien uur ’s avonds. En toen hij uiteindelijk sliep werd hij vrij vaak kort wakker om vanaf vier uur niet meer te willen slapen. Paniek, krijsen en schreeuwen. Totale hysterie.

Ach, het is de eerste nacht… dachten we…

De tweede nacht werd een herhaling van zetten. Wel hebben we de dag zelf besteed aan het bezoeken van Brassy, waar nog steeds dezelfde winkels zijn met dezelfde dames achter kassa. Het enige verschil is de mate waarin de kleurspoeling uit de permanent is gegroeid. Het mensje zit eindeloos achter de kassa te wachten op de enkele klant die er komt. Heel strategisch is er besloten om in de supermarkt (hoe klein die ook is) geen brood te verkopen, zodat de relatie met de naastgelegen bakker niet verstoord wordt. Hoe de twee hotels in het dorp die onderlinge verhouding oplossing snap ik niet. Hotel Centre en Hotel du Nord liggen naast elkaar (kun je nagaan hoe groot het dorp is wanneer noord en centrum letterlijk tegen elkaar aan liggen). De weinige klanten die ze hebben moeten ze toch eerlijk verdelen, anders had één van de twee al jaren geleden het loodje gelegd.

Adams obstinate gedrag had echter wel tot een crisis geleid en Asia dreigde om direct te vertrekken naar huis, of uiterlijk morgenvroeg! Na twee nachten van crisis beheersing (als hij de anderen maar niet wakker maakt!) hebben we besloten de tent te verplaatsen naar een iets andere plek. Dicht genoeg in de buurt om op visite te komen, ver genoeg uit de buurt om Adam lekker zijn rust te gunnen. Na een nacht met iets minder huilen ging het daarna veel beter. Kennelijk heeft hij echt genoeg aan alleen zijn pa en ma en moet hij vooral ’s avonds niet te veel afleiding hebben. Goed om te weten.

Naast de familie waren ook Rob en Janneke, inmiddels met twee kinderen Mick en Joas, op visite gekomen. Na hun bezoek aan ons in Guatemala, nu een keer een bezoek iets dichter bij huis. Zij verbleven in Lormes waar we op zondag de beruchte autorace van Lormes hebben meegemaakt. Een race waarin de snelste auto’s, aangevuld met een heel scala aan Franse omgebouwde auto’s, een rit van 1 km de heuvel op zo snel mogelijk proberen af te leggen. Veel kabaal, af en toe een crash en vooral elke 30 seconde een auto die langs komt daveren. Het was goed en beschaafd geregeld en mooi om te zien.

Met Leo en Freya (de kinderen van Jan en Tina) zijn wij bij hun op visite gegaan, om een dagje op de familiecamping mee te maken. Zon, meer en strand waren het motto en de kinderen hebben zich dan ook perfect uit kunnen leven. Erg leuk om leeftijdsgenoten te zien spelen. Maar na een dag vertier wilden ze echt nog niet terug en Freya was de hele terugweg boos en heeft geen woord gezegd. Heerlijk rustig!

De regio heeft veel te bieden, zowel in de vorm van natuurlijk met eindeloze wandelingen door de licht glooiende bergen en langs de meren, al in de vorm van cultuur met veel kleine aansprekende dorpjes en een paar echt heel mooie steden. Vezelay en Avallon zijn daarvan de meest bekende. Dit maal zijn wij naar Avallon gegaan, waar we geheel onverwachts Rob en Janneke tegen het lijf zijn gelopen. De stad blijft mooi en na een flinke stadswandeling en lunch hebben we daarna de benodigde boodschappen gedaan om ons alweer voor te bereiden op de terugreis. De laatste dag hebben we niks meer gedaan. Lekker cider en wijn drinken, al heb ik er weinig van geproefd. Met een dichte neus is je smaak echt helemaal nul.

Na een week van zwemmen, lezen, eten drinken en (soms een beetje) slapen was het vrijdag alweer tijd om naar huis te gaan. Op de heenreis zijn we via Maastricht gekomen, een rit van 810km, de terugweg was korter. Een rit van 740 km, maar via Charleroi, Brussel, Antwerpen, Breda, Utrecht en Amersfoort… om een heel lang verhaal kort te maken, we hebben 1,5 uur in de file gestaan op drie verschillende plekken. Het kan erger, met de agrarische blokkades van vorige weer richting het zuiden van Frankrijk, maar prettig is het niet. Vooral als je hoort dat je ouders, die ouderwets via Maastricht hebben gereisd, niet meer dan 5 minuten vertraging hebben opgelopen… maar ze hebben wel 70km meer gereden :)

Wij zijn nu nog druk aan het wassen, opruimen en schoonmaken. En maandag weer hard aan het werk om alle rapporten optijd af te hebben!

Groeten uit een stormachtig Genemuiden!

Jos

Comment

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Want to receive an email when a new travel story is added? Signup for the mailinglist

Other travelstories

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer