Frankrijk, Portugal: plannen en organiseren.

Een reis kost veel tijd en energie om te plannen en te organiseren. Allereerst de vrije dagen die met de collega's moet worden afgestemd. Vervolgens de uitrusting, wat neem je mee? Dat is weer afhankelijk van de bestemming. Waar ga je heen? En natuurlijk hoe? Hoe ga je reizen, hoe ga je slapen etc. Allemaal overwegingen die mee moeten worden genomen in de uiteindelijke afweging en de besluitvorming. En dan is het eerste dat gebeurt dat je plannen totaal overhoop gehaald worden.

Onze vakantie ligt dit jaar in het voorseizoen, in mei. Lekker rustig en relatief goedkoop. Fijn. We hebben even gestoeid met het idee om naar Schotland te gaan, maar het weer in de zomer is daar al niet best, laat staan in mei. Portugal zou het worden. Het noorden ditmaal want in 2013 bebben we het zuiden reeds aangedaan.

We zouden dit maal met de auto en de oude trouwe combicamp vouwwagen van mijn ouders gaan reizen, eigenlijk dezelfde uitrusting en aanpak als vorig jaar op de balkan.

In 1 keer naar Portugal rijden is met de beste wil niet mogelijk, zeker niet met een vouwwagen. Ons plan was om in drie etappes de reis te maken. 1x midden Frankrijk, in de buurt van Bourges, 1x zuid Frankrijk of Noord Spanje en dan Portugal. Om de grote steden Antwerpen Brussel en Parijs te vermijden zijn we via Maastricht, Luik en Reims gereden. Ons vertrek was zondag, 1 mei.

Het eerste deel ging zeer voorspoedig en op het begin van de middag stonden we bij Reims. Daar aangekomen was het nog 275km naar Bourges en slechts 200 km naar ons meertje bij Brassy. Een plek waar ik van kinds af al veel vakanties heb gevierd. Brassy lag niet direct op de route maar dat namen we voor lief. Ons plek je was vrij en om zeven uur s avonds hadden we de tent staan en een vuurtje brandend. De volgende ochtend zijn we door de volle zon en vol goede moed gaan wandelen naar Brassy, een kleine 5km verderop om eindelijk weer eens wat lekker, zo niet overheerlijk, vers stokbrood kaas en wijn te halen... Maar daar hadden we buiten de Fransen gerekend. We hadden rekening gehouden met de siësta, maar niet met het feit dat op maandag de winkels überhaupt niet open zijn ... Shit... Daar sta je dan met je goeie gedrag. We hebben maar een kop thee met taart besteld bij het café, ook lekker. De eigenaar sprak zelfs een paar woorden Nederlands, met dank aan de vele expats die in Bourgondie zijn gaan wonen. We hebben wel de tank van onze benzinebrander kunnen vullen, toch een beetje winst. We hebben ook het oorlogsmonument bezichtigd, waarvan de afscheiding is gemaakt met oude granaten en we hebben oude begraafplaats bezocht, waar zowaar nog een graf ligt van iemand die is geboren in 1738 en overleden in 1824. Hij heeft gewoon Napoleon zien komen en gaan en de overgang meegemaakt van het feodale systeem naar de meer moderne industriële periode. Waanzinnig om dat allemaal bewust te zien, al zal de persoon er vast een andere beleving van hebben gehad.

De volgende dag werden we in de regen wakker. Hoewel ik zelf behoefte had aan een langer verblijf, een langere rustpauze, hebben we toch de spullen ingepakt. Het leek er namelijk niet op dat het droog zou worden en een dag in de regen is ook niks. Zeker niet met een kleine erbij. We hadden al bedacht dat Perigueux redelijk in het midden lag tussen Brassy en Spanje en zijn daarom naat Lisle, een dorp boven Perigueux vertrokken. Wat een reis. Niet alleen was het na 5 minuten rijden alweer zonnig en droog, en hadden we dus nog best een dag kunnen blijven, we hadden ook nog eens de tomtom ingesteld om de tolwegen te vermijden. Poeh poeh poeh, wat een binnenwegen... We werden over Bourges heengeleid, iets waar ik niks van snapte want we moesten toch echt naar het Zuidwesten... Na twee uur rijden hadden we er pas honderd km opzitten en we moesten in totaal 460km... De moed zakte me in de schoenen... Totdat we bij Vierzon op de snelweg kwamen, 176 km aan zalig rechtuit rijden. Na 100km een pauze op de parkeerplaats waar een Poolse vrachtwagenchauffeur helemaal blij werd van Adam. Hij heeft 3 kinderen waarvan er twee in Ierland en 1 in Nederland wonen. Hij komt daarom praktisch nooit meer thuis en ziet zijn vrouw vaker in de andere landen dan in Polen. Onder luidt getoeter nam hij afscheid en later op de snelweg deden we dat dunnetjes over. Wij hebben ondertussen de vouwwagen open kunnen klappen en heerlijk kunnen laten drogen. De vervolreis was voor mij een stuk aangenamer, wetende dat dat fing weer droog was.

Rond zevenen kwamen we in Lisle, een mooie rustige camping in een leuk klein dorpje en een prachtige regio, de Dronne vallei. De rit er naartoe was pittig en mijn batterij was behoorlijk leeg de dag erop, en daar begon gelijk een vervelend monster de kop op te steken, Asia wilde perse iets doen, ik perse niet en Adam moest wel iets doen want tja, hij is pas twee en stilzitten past dan echt nog niet. Het aan elkaar wennen is een belangrijk iets op vakantie. Toen aan het eind van de dag mijn ereader sneuvelde met daarop een 50 tal zorgvuldig geselecteerde boeken ruim genoeg voor de hele vakantie, stortte mijn wereld even in... Gelukkig had ik speciaal voor nood de pil 'de schaduw van de wind' mee maar die zal het geen week volhouden en daarna?

Lisle ligt bij perigueux in de provincie Aquitaine. Langs de rivier Vezere en Dordogne zijn een grote hoeveelheid archeologische vindplaatsen, waarvan de rotsschilderingen van Lascaux de beroemdste zijn. Als een zelfrespecterend archeoloog moet je dat toch zeker bezocht hebben. Wij dus in de auto daar naar toe, 70 km, best ver... De rit was goed behalve het einde, want er waren diverse omleidingen en wegwerkzaamheden met bijbehorend oponthoud. Bij Lascaux aangekomen , hangt er een bordje dat de toegangskaarten alleen verkrijgbaar zijn in de stad, 6km met wegwerkzaamheden en oponthoud terug.... Ja daaaaag. Daar heb ik toch net iets te veel zelfrespect voor. We hebben Lascaux dus alsnog over geslagen en zijn verder de Vezere-vallei ingetrokken. Het ligt er werkelijk vol met kastelen en grotten. Uiteindelijk zijn we gestopt op een plek waar in de rotsen al 55.000 jaar bewoning is en waar na Vikingaanvallen in de 9e eeuw gestart is met het uithakken van een complete stad met fortificaties in de rotswand. Al met al hebben er zo'n 1000 mensen gewoond en waren er slachterijen, vleesdrooghuizen, stallen en zelfs een kerk in de rots uitgehakt. Daarnaast waren er in de vallei wachtposten opgezet die met geluidssignalen met elkaar konden communiceren. Zo was het mogelijk om met 18 wachtposten een signaal te versturen over een afstand van 22km in 6 minuten. Snel voor de tijd zonder radio, portofoon en mobieltje.
Dichterbij Lisle hebben we Brantome en Bourdeilles bezocht, ook twee mooie middeleeuwse stadjes. Al met als is de regio super interessant en een bezoek meer dan waard.

Na vijf volle dagen zijn we doorgegaan naar Salles, onder Bordeaux. We konden vanwege zeer slecht weer op het Iberisch schiereiland niet direct door naar Portugal. Om het weerbericht af te wachten hebben we een derde stop gemaakt in Frankrijk. Het plan was om hier een paar dagen goed weer af te wachten en bij uitblijven van goed weer de vakantie door te starten in Frankrijk zelf, richting Bretagne en Normandië.

De regio onder Bordeaux staat bekend als landschappelijk een beetje saai. Vlak met veel bosbouw en een kuststrook met brede zandstranden van 200km lang en natuurlijk mooie duinen erachter. Onze camping lag midden in de bissen mer circa 80 staplaatsen wsd hij vrij groot maar omdat alle andere gasten een vaste plek hadden was het wel overzichtelijk. Na een dag had bijna iedereen wel kennis gemaakt met Adam, hij was de lieveling van de oudjes die hij behandelde als surrogaat opa en oma, met veel knuffels en zelfs kusjes. Onze eerste volle dag op de camping zou er veel regen zijn. Dit begon 's nachts al en 's ochtends zijn we in de regen naar het strand vertrokken, 30km verderop. Bizar genoeg was het aan het strand droog met zware, diep grijze regenwolken die een km landinwaarts begonnen, een prachtig gezicht. Adam was voor het eerst op eigen benen op het strand. Zand vindt hij geweldig. Water en de branding ook. De combinatie was fenomenaal, hij werd super enthousiast. Op de laarsjes door de branding, telkens net wel nat worden natuurlijk, dus al snel gingen de laarzen uit en was het op de blote voeten alle waterkuilen op het strand aflopen en er inspringen. Na een goed uur was hij nat tot op het bot en was het tijd voor droge kleren en lunch. De dag erop hebben we na een ochtend lang kleren wassen in de middag de Dune de Pyla bezocht. Het hoogste duin van Europa met een hoogte van zo'n 100m. De steile helling aan de landzijde is net zo stijl als een Olympische ski-spring-schans. Fenomenaal. De klim over de minder stijle zijdekant was pittig, maar het uitzicht was de moeite meer dan waard. Het bizarre is dat je op een zandbult staat die een 4 tot 5 keer hoger is dan de bomen in het grote bos in het achterland. Een beetje de omgekeerde wereld. En zeer de moeite van het bezoeken waard.

Die nacht was de eerste in drie nachten zonder nachtelijk regenbui. 's ochtends zijn we om half acht vertrokken richting Portugal, een rit van nog eens 750km. We zitten nu in Braganca, waar het op onze dag van aankomst voor het eerst in twee weken ophield met regenen. Maar daarover later meer. En mijn boek is inmiddels uit...

Comment

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Want to receive an email when a new travel story is added? Signup for the mailinglist

Other travelstories

Meer informatie over Portugal

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer